മലയാള പരിഭാഷ: കെ.പി. ജയേഷ്. ( തളിപ്പറമ്പ, ഫിലിം സൊസൈറ്റി )
-ഹലോ! ഹലോ സര്‍.. - ഹലോ.
വരൂ, കുറച്ച് ഫോട്ടോ എടുക്കട്ടേ?
ഹാരി! ഇതാരാ നമ്മുടെ ലോകചാമ്പ്യനോ?
ഞാന്‍ നിന്നെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് പോലെ, ഹാരിയെയും ചേര്‍ത്ത് പിടിക്ക്.
ഇനിയോന്ന്‍ ചിരിക്കൂ!
സ്വാഗതം
സ്വാഗതം.
ഉല്ലാസയാത്ര - ഒന്നാം ദിനം.
കഴിഞ്ഞോ?
ഞാനത് തുറന്ന് തന്നെ വെയ്ക്കാറുണ്ട്. അവിടെ ആര്‍ക്കും അതൊരു പ്രശ്നമല്ല.
- അപ്പൊ, നിങ്ങളുടെ കുട്ടികള്‍‍? - ങ്ഹാ, രണ്ട് പെണ്‍കുട്ടികള്‍.
- അവര്‍ക്കെത്ര വയസായി? - ഇളയാള്‍ക്ക് പതിനൊന്നും മറ്റെയാള്‍ക്ക് പതിമൂന്നും.
- അവരെ കൂടെ കൂട്ടീല്ലേ? - ഓഹ്, ഇല്ല...
എനിക്ക് കുറച്ച് നാള്‍ ഒന്ന്‍ തനിച്ച് കഴിയണമെന്ന്‍ തോന്നി!
തോമസിന് ഈയിടെയായി വല്ലാത്ത ജോലിത്തിരക്കായിരുന്നു... കുടുംബത്തോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നതേയില്ല.
ഒരഞ്ച് ദിവസത്തെ അവധിയെടുത്ത് ഞങ്ങളോടൊപ്പം ചിലവഴിക്കാന്‍ തോമസ്‌ തിരുമാനിച്ചു.
- അല്ലേ തോമസ്‌? - അതെയതെ.....എന്താ സംശയം!
- എന്നാ അടിച്ച് പൊളിക്കൂ. - ഓ, ആയ്ക്കോട്ടെ.
- ഹായ്. - വേരാ....
ശരിയായില്ലേ? നമുക്ക് പോകാം?
അമ്മ ഇതൊന്നിടാന്‍ സഹായിക്കുമോ?
നീ ടോയ് ലെറ്റില്‍ പോയില്ലേ?
- ഒന്ന്‍ പിടിക്ക്! - ങ്ഹാ, ഒന്ന്‍ വേഗം വാ.
ഹാരി, വേഗം വാ!
തളര്‍ന്നോടാ?
നീ മടുത്തോന്ന്‍?
എന്തൊരു പ്രകടനമായിരുന്നു ഇന്ന്‍ നിന്റെ! നിന്നെ സമ്മതിച്ചു!
എന്നെ വിട്!
- അതൊന്നെടുക്കണേ. - ഞാനെടുക്കാം.
ഒന്നെനിക്ക് കിട്ടി..
നോക്ക് നമ്മളവിടെ എത്താറായി.
വേണ്ടാ..വേണ്ടാ.....എന്‍റെ ഷൂവില്‍ ചവിട്ടാതെ.
നീയൊരു ഭയങ്കര സ്കിയറാ.
അവനങ്ങിനെ കളിച്ചില്ലെങ്കിലേ അത്ഭുതമുള്ളൂ തോമസ്‌, നേരം വെളുത്തിട്ടിതുവരെ ഒന്നും കഴിച്ചിട്ടില്ല.
- ഡാഡീ നമ്മള്‍ ഇവിടെയാണോ ഇറങ്ങേണ്ടത്? - ങേ?
അല്ല, അവന്‍ തളര്‍ന്നതിനു അത്ഭുതപ്പെടാനില്ലെന്നു പറയുകയായിരുന്നു.
അതെയതെ, അതിനിപ്പം ഞാനെന്ത് പറയാന്‍?
- എന്താ? - നമ്മളിവിടെ ഇറങ്ങണോന്ന്‍?!
ങ്ഹാ, ഇവിടെത്തന്നെ.
വേണ്ട, ഒന്നടങ്ങെടാ....
ഞാനോറ്റയ്ക്കിറങ്ങും....
ഒന്നത് നോക്കിയേ.
- നിങ്ങള്‍ ഫോണിലാ? - ഹേയ്, അല്ലേ.
ഉല്ലാസയാത്ര - രണ്ടാം ദിനം.
ഹാരി, ആ ഫോണ്‍ ഇങ്ങു താ.
താങ്ക്യൂ.
- ഇത് ശരിക്കും ഗംഭിരമായിട്ടുണ്ട്. - അതങ്ങിനെയാ...
- താങ്ക്യൂ. - കഴിക്ക് സര്‍
ഇത് നന്നായിട്ടുണ്ട്.
നോക്ക്...
കൊള്ളാം.
ഇവടെ കട്ടിവെണ്ണ കിട്ടില്ലേ?
അതെന്താ?
ഹാ, ഹാരി. നോക്ക്!
- അത്, ഹിമാപാതമല്ലേ തോമസ്‌? - അതെ, അതുപക്ഷേ വളരെ ചെറുതാണ്.
അതിന്‍റെ വരവ് കണ്ടോ, ഹൊ!
- പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ? - എന്ത് പ്രശ്നം നീ അവരെയൊക്കെ കാണുന്നില്ലേ!
പപ്പാ!
- പേടിക്കേണ്ടാ, അടങ്ങിയിരി. - പപ്പാ!
ഒന്നും ഇല്ല, ഹാരി.
പപ്പാ....
തോമസ്‌‌!
- തോമസ്‌! - പപ്പാ!
ഒന്നും പറ്റീല്ലല്ലോ?
എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ?
നിനക്കൊന്നുമില്ലല്ലോ, അല്ലേ?
കുഴപ്പമൊന്നും പറ്റീല്ലല്ലോ?
ഹേയ്...ഒന്നുമില്ല....നോക്ക്
....നമുക്കൊന്നുമില്ല.
എനിക്കൊന്നും പറ്റീല്ല.
പപ്പയെവിടെ?
ഇവിടിരിക്ക്, വേരാ.
ഹൊ, എന്തായിരുന്നു അത്....
നാശം...
നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും പറ്റിയോ?
അവരറിഞ്ഞു തന്നെ ചെയ്യുന്നതാ... പക്ഷെ ഇതിത്തിരി കൂടിപ്പോയി...
ഇപ്പൊ നല്ല വെയിലായി, അല്ലേ!
അമ്മ?
- അമ്മാ, നില്‍ക്ക്. - അമ്മാ?!
-കര്‍ത്താവേ, എബ്ബാം ഒന്ന് നില്‍ക്ക്! - ഉള്ളില്‍ പോ!....കേറിപ്പോ ....
വേരാ, പോ, പോകാന്‍!...
ഉം?
- ഹാരി, നിന്നോടല്ലേ പറഞ്ഞത് പോകാന്‍!... - നിങ്ങളെന്താ കാണിക്കുന്നത്?!
- ഇവിടെ ഉള്ളിലാരോ ഉണ്ട്. - അകത്ത് പോകാന്‍ ...
ഹാരി, ദൈവത്തെയോര്‍ത്ത് ഒന്നുള്ളില്‍ പോ! ഞാന്‍ വരാം.
ഉം?
നിനക്കെന്തോ ഒരസ്വസ്ഥത പോലെ.
നിനക്കെന്തെങ്കിലും?
ഇല്ല.
അതെയോ...
എനിക്കങ്ങനെ ആയിക്കൂടെന്നുണ്ടോ?
അല്ല... അതിന്റെയൊരാവശ്യമുള്ളതായി....
ഇല്ലേ...
ഇല്ല.
നമുക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് പോയാലോ.
എന്നെ വിടൂ.
ഓ, നിനക്ക് ദേഷ്യമാണോ?
എന്തായിത്, ഹാരി?
ഹേയ്,നോക്ക്...
മടുത്ത് പോയോ?
എന്താന്ന്‍ പറയെടോ‌.
ഒന്ന്‍ പോയേ!
നോക്ക് അമ്മയോട് സ്വകാര്യം പറഞ്ഞാല്‍ മതി!
- നമുക്കതിനെക്കുറിച്ച്.... - ഒന്ന്‍ പോയിത്തരുമോ!
എനിക്കറിയാം നിങ്ങള്‍ക്ക് ദേഷ്യമുണ്ടെന്ന്‍, പക്ഷെ നമുക്കത് സംസാരിക്കാമല്ലോ?
നിന്‍റെ അസ്വസ്ഥത ഞാന്‍ കാണുന്നുണ്ട്, പക്ഷെ...
എനിക്ക് ഖേദമുണ്ട്, നമ്മള്‍...
- എണീക്ക്... - ഒന്ന്‍ പോകാന്‍!
നിന്‍റെ കൈലിരിക്കുന്ന സാധനമെടുത്ത് ഞാന്‍ എറിയും!
കുറച്ച് മയത്തില്‍ പറയ്‌!
പോകാന്‍!
നിങ്ങള്‍ക്ക് ചെവികേള്‍ക്കില്ലേ? പോകാന്‍!
- നിങ്ങളും പോ! - ഓ..പോയി...പോയി.
- ഞങ്ങളൊരു പത്ത് മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞ് വരാം. - വേ..ണ്ട !
- വേര, നീയിവിടുത്തെ കാരണവരൊന്നും അല്ല. - ഒന്ന്‍ പോ!
- ഞങ്ങളുടെ മുറിയില്‍ നിന്നും ഞങ്ങളെതന്നെ പുറത്താക്കുന്നു? - അതെ...
എന്തിനാ ഇത്ര ചിരിക്കുന്നത്?
' ഹേയ്... . ഉം?
അങ്ങനെ...
നിങ്ങള്‍ക്കതിനെ നന്നായി കണ്ട്രോള്‍ ചെയ്യാനാവുന്നുണ്ട്.
- പിടിക്കട്ടെ? - ഞാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ? വേണ്ട, ആ വിചാരം വേണ്ട
ഹാ...
- നിങ്ങള്‍ മുന്നേ ഇത് ചെയ്തിട്ടില്ലെന്നാണോ? - ഒരിക്കലുമില്ല.
-നിങ്ങളിത് മുന്നേ പറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്... - സത്യമായിട്ടും ഇത് ആദ്യമാണ്.
-നുണയന്‍. - അല്ലാന്ന്‍!
നിങ്ങളുടെ ഒടുക്കത്തെ നുണ...
പിനോഷിയോ! (ഒരു നുണയന്‍ നാടോടികഥാപാത്രം)
അതടുത്തെത്താറായപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ ഓടിക്കളഞ്ഞു.
ഒരിക്കലുമില്ല... എനിക്കുറപ്പുണ്ട്, ഞാനങ്ങിനെ ചെയ്തിട്ടില്ല.
- ചെയ്തു. - ഇല്ല,ഇല്ല,ഇല്ല...
നിങ്ങളുടെ ഫോണും കയ്യുറകളും എടുക്കാനും മറന്നില്ല,
എന്നെയും മക്കളെയും തനിച്ചാക്കി അവിടെ നിന്നും ഓടിക്കളഞ്ഞു.
ഒന്ന്‍ മതിയാക്ക്...
ഞാനങ്ങനെയൊന്നും ചെയ്തിട്ടേയില്ല..
അതെങ്ങനെയെന്നു പോലും ഞാനോര്‍ക്കുന്നില്ല.
- അതെ, നിങ്ങള്‍ക്കതോര്‍മ്മകാണില്ലല്ലോ? - അങ്ങിനെയല്ല, എന്നാലും...
നിങ്ങള്‍ ഞങ്ങളെ തനിച്ചാക്കി അവിടെനിന്നും ഓടിക്കളഞ്ഞു.
എബ്ബാ, ദയവുചെയ്ത്...ഞാനഗിനെ ചെയ്തിട്ടില്ല.
നോക്ക്, ആ വലിയ ഷൂസുമിട്ട് നടക്കാന്‍ തന്നെയാവില്ല! പിന്നെയാ!
നിങ്ങള്‍ക്ക് ആ ഷൂ ഇട്ട് ഓടാനാവില്ലെന്നോ?
എന്നു വച്ചാല്‍...
ഹേയ്...
ഇതെന്തൊക്കെയാ നടക്കുന്നത്?
ഇത് നമ്മള്‍ തന്നെയല്ലേ. നമുക്ക് നമ്മേ തന്നെ തിരിച്ചറിയാന്‍ കഴിയാതായിരിക്കുന്നു.
-എനിക്ക് നിങ്ങളെ മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല... അല്ല,എന്നെപ്പോലും. - എനിക്കും നിന്നെ പിടികിട്ടുന്നില്ല.
-ഞാനിങ്ങനെയൊന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. - അതല്ല...
ആ നശിച്ച ഭക്ഷണ സമയത്തിന്‍റെ നടുക്കം ഇപ്പോഴും മാറിയില്ല.
- എന്നെ..എന്നെ ഒന്ന്‍ കേട്ടിപ്പിടിക്കുമോ...എനിക്കങ്ങിനെ തോന്നുന്നു. - അതിനെന്താ.
ഓഹ് നാശം...?
ഞാനിത് ഓഫാക്കട്ടെ.
ഒരു...കിടിലന്‍ കെട്ടിപ്പിടുത്തം, പോരെ.
അതെന്താന്നോ...
നിങ്ങളത് സമ്മതിക്കാതിരുന്നതാണ് എല്ലാ കുഴപ്പത്തിനും കാരണം.
പലതരത്തില്‍ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതില്‍ എന്ത് കുഴപ്പമാണള്ളത്?
നീ പറയുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവുന്നില്ല, ഞാനതിനെ അങ്ങിനെയല്ല കാണുന്നത്.
നിന്‍റെ വിശദീകരണത്തില്‍ എനിക്ക് മനസറിവേ ഇല്ല..
മാത്രമല്ല ഇന്ന്‍ ഭക്ഷണ സമയത്ത് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നില്‍ അങ്ങിനെ ബോധ്യപ്പെടുത്താനുള്ള നിന്‍റെ ശ്രമം...
അതും നീ പറയുന്നതാണ് ശരിയെന്ന്‍.....
പ്രധാന കാര്യം എന്താണെന്നോ, ഇന്നത്തെ രാത്രിപോലൊന്ന്‍ ഞാനൊരിക്കലും നമ്മളില്‍ നിന്നും ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
അതെയതെ, എന്നെയും വല്ലാതെ അലോസരപ്പെടുത്തി. ഭീകരം!
- നാശം... - പറ്റിപ്പോയി...
- അത് നമ്മളായിരുന്നില്ല. - അതെയതെ...
നമ്മള്‍ ഒരേ കാഴ്ചപ്പാടിലേക്ക് എത്തിച്ചേരണം...
നമുക്കതിന് കഴിയില്ലേ? ഒരേ രീതിയില്‍ ഈ പ്രശ്നത്തെ കാണാനാവുമോ?
കുട്ടികളുടെ നന്മയ്ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. പിന്നെ...നമുക്ക് വേണ്ടിയും.
- ഇക്കാര്യത്തില്‍ നിന്‍റെ കാഴ്ച്ചപ്പാട് എന്താണ്. - ഞാന്‍ പറയുന്നത്...
അവിടെ ഹിമാപാതമുണ്ടയതും നമ്മള്‍ ഒരുപോലെ ഭയന്ന് പോയതുമെല്ലാം...
നമുക്കംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍...ഒക്കെ ശരിയാവും.
അതെ, ഞാനതില്‍ ഒരു കുഴപ്പവും കാണുന്നില്ല.
നീ എന്താണുദ്ദേശിക്കുന്നത്? ഞാന്‍ മാപ്പ്...
കാര്യങ്ങളില്‍ ഒരു സ്വരച്ചേര്‍ച്ചയുണ്ടാവണം.
തീര്‍ച്ചയായും, ഞാനുമത് അംഗീകരിക്കുന്നു.
അത് മതി.
നമ്മള്‍ രണ്ടും ആ ഹിമപാതത്തില്‍ പെട്ടു.
കര്‍ത്താവേ...
നോക്ക്, നമ്മള്‍ അവധിക്കാലം ആഘോഷിക്കുകയാണ്. നമ്മളിങ്ങനെയൊന്നും പെരുമാറരുത്.
വിട്ടേക്ക്, നമുക്കിത് മറന്നു കളയാം.
അവിടെ പിമാപാതമുണ്ടായി,
നമ്മള്‍ ഭയക്കുകയും ചെയ്തു, പക്ഷെ ആര്‍ക്കും ഒരുപോറല്‍ പോലുമേറ്റില്ല.
സമാധാനമായി....
കാലാവസ്ഥ അറിയിപ്പ്: മഞ്ഞും മേഘാവൃതവും ആയിരിക്കും
താക്കോലെടുത്തില്ലേ?
അവിടെയൊരാളുണ്ട്.
നമ്മളെയൊന്നു തനിച്ച് വിടാന്‍ പറ.
- ഉണര്‍ന്നോ? - ഉം.
ഉല്ലാസയാത്ര - മൂന്നാം ദിനം.
ഹാരി, നിന്‍റെ ഒരു കയ്യുറ അതാ അവിടെ, പപ്പയുടെ അടുത്ത്.
ങേ?
നിന്‍റെ മറ്റേ കയ്യുറ അതാ പപ്പയുടെ കയ്യുറയുടെ അടുത്ത്.
ഇന്നത്തെ സ്കീയിംഗ് എനിക്കൊറ്റയ്ക്കാവുമെന്ന്‍ കരുതുന്നു.
എന്ത്?
ഇന്ന്‍ ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് പൊയ്ക്കോളാം.
- എന്തേ പാടില്ലേ? - ഇല്ല...ഒന്നുമില്ല!
എന്തോ ഒരു പന്തികേടുപോലെ?
ഇല്ല, ആയ്ക്കോട്ടെ. നമുക്കവസരം വരും.
എന്താ?
അമ്മ ഇന്ന്‍ തനിച്ച് സ്കീയിംഗിന് പോകുന്നെന്ന്‍.
- അത് കുറച്ച് കൂടിപ്പോയി.... - ഹേയ്, അവള്‍ക്കതിനു കഴിയും.
അവള്‍ക്ക് കുറച്ച് സ്വസ്ഥത കിട്ടട്ടെ.
ഞാനൊക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നതില്‍ കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ അല്ലേ?
എന്‍റെ ക്രെഡിറ്റ് കാര്‍ഡ് വച്ചോ.
വേണ്ട, അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല.
ഞാനെന്റേത് ഉപയോഗിച്ചോള്ളാം.
നായ്ക്കളുണ്ട് ഒന്ന്‍ സൂക്ഷിക്കണം പിന്നെ നായ്ക്കളെ മാത്രമല്ല....
അയ്യോടാ, ചക്കരേ.
അവന്‍ കൊള്ളാല്ലേ. .
- "ഇറ്റാലിയനാ‍"? - ഇറ്റാലിയന്‍ തന്നെ‍.
അവന്‍ അത്യാവശ്യം ഇംഗ്ലീഷെങ്കിലും സംസാരിക്കും...
നമുക്ക് അതുതന്നെയല്ലെ വേണ്ടത്.
അതെയതെ, അതാണ്‌ സത്യം.
ആണുങ്ങളുടെ വിഷയത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് നല്ല പരിചയമാണല്ലോ?
ആണെന്ന്‍ തോന്നുന്നു. അതെ...
കാമുകനും ഭര്‍ത്താവും...ഇതെങ്ങനെ മേച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നത്?
ഒരിക്കലുമില്ല!
ഞങ്ങളുടെ ബന്ധം അങ്ങനെ ഉത്തരവാദിത്തംവിട്ട കളിയൊന്നുമല്ല.
അതങ്ങിനെ തരക്കേടില്ലാതെ പോകുന്നുണ്ട്.
- ഒന്ന്‍ ഞെട്ടിയപോലെ. - അത്, അതെ...
നിങ്ങള്‍ക്ക് അതിലൊരസൂയയുണ്ടോ? അയാളോ?
അയാള്‍ക്ക് മറ്റേതെങ്കിലും സ്ത്രീയുമായി എന്തെങ്കിലും ബന്ധമുണ്ടെങ്കില്‍,
ഞാനെന്തിന് അയാളെ തടയണം?
നിങ്ങള്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്...? അയാള്‍ വേറൊരുത്തിയുടെ കൂടെ പോയാലും പ്രശനമില്ലെന്നാണോ?
അതിനെന്താ, എനിക്ക് കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല.
എനിക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ട്, ഒരുതരത്തില്‍... നിങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പമാണ്..സുന്ദരിയാണ്...
എന്നിട്ടും, നിങ്ങള്‍ക്കിങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാന്‍ പേടിയൊന്നുമില്ലേ?
തീര്‍ച്ചയായും, ഇങ്ങനെ ഒറ്റയ്ക്ക്...ഒരു സംശയവുമില്ല.
പക്ഷെ, എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവിനെയും മക്കളെയും പോലെ തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ള...
മറ്റൊരുപാട് പേര്‍ എന്‍റെ ജീവിതത്തില്‍ ഉണ്ട്.
ഒരു ഭാര്യയോ അമ്മയോ മാത്രമായിരുന്നുകൊണ്ട്...
ഒരു സ്ത്രീ എന്ന എന്‍റെ അന്തസ് ഉണ്ടാക്കിയെടുക്കാന്‍ കഴിയില്ല!
ശരി, എനിക്ക് മനസിലായി, എന്നാലും...
ഇതൊക്കെ നടക്കുമോ? ഇതൊന്നും ആരെയും വേദനിപ്പിക്കില്ല എന്നാണോ?
നിങ്ങളുടെ മക്കളെ ഇതൊന്നും വേദനിപ്പിക്കില്ലെന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നുണ്ടോ?
ഞാനും ഉത്തരവാദിത്തമുള്ള മറ്റേതൊരു രക്ഷകര്‍ത്താവിനെയും പോലെ തന്നെയാണ്.
അവരെ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നതിന് എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുന്നതൊക്കെ ഞാന്‍ ചെയ്യുന്നുണ്ട്.
അവര്‍ സുഖമായിരിക്കുന്നു എന്ന്‍ ഞാന്‍ ഉറപ്പ് വരുത്താറുണ്ട്.
അതുപോലെ തന്നെ എന്‍റെ കാര്യവും ഞാന്‍തന്നെ നോക്കേണ്ടേ.
അതെയതെ...
അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി അതൊക്കെയല്ലേ എനിക്ക് ചെയ്യാന്‍ കഴിയുക.
അത് ശരി. ഞാന്‍ പറയുന്നതെന്താന്നോ...
ഇതൊക്കെ അംഗീകരിക്കാന്‍ കഴിയുമോ. ഒരു വ്യക്തിയുമായി ബന്ധമുണ്ടാക്കുക,
ഒന്നിച്ച് കഴിയുക, വിവാഹിതരാവുക,
കുട്ടികളുണ്ടാവുക, എന്നതിനെക്കാളൊക്കെ വലുതാണോ...
ഏതെങ്കിലുമൊരു "വലിയവന്റെ" കൂടെ ഫ്രാന്‍സിലെ ഒരു ഹോട്ടലില്‍ കഴിയുകയെന്നത്?
നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെയിതിന് കഴിയുന്നു?
എന്തുകൊണ്ടായിക്കൂട? എനിക്കീപ്പറഞ്ഞത് രണ്ടും ഉണ്ട്.
എനിക്ക് ദീര്‍ഘകാല ബന്ധങ്ങളും ഹ്രസ്വകാല ബന്ധങ്ങളുമുണ്ട്.
ഇതൊരുതരം പ്രലോഭനം മാത്രമാണ്, നിങ്ങളത് മനസിലാക്കുന്നുണ്ടോ?
നിങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഇതത്ര എളുപ്പമുള്ള ഒന്നാനെന്ന്‍ ഞാന്‍ കരുതുന്നില്ല.
ആ...എനിക്കറിയില്ല....
- എബ്ബാ, ഞാന്‍ കാര്യമായിട്ടാ... - ഞാനത് വിശ്വസിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ.
ഞാനൊന്ന്‍ മനസിലാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കട്ടെ.
ഇതൊന്നും സംസാരിക്കേണ്ട ഒരിടമേയല്ല ഇവിടം.
- പിന്നീടൊരിക്കലാവാം - തീര്‍ച്ചയായും...
- ഒന്ന്‍ തണുക്കടോ, ചിയേഴ്സ്. - ചിയേഴ്സ്.
ഹാരി, നില്‍ക്ക്.
ഹാരീ..ഒന്ന്‍ നില്‍ക്കാന്‍!
എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത്?...എന്താന്ന്‍?
നീ വീണിരുന്നെങ്കിലോ?
അത് വല്യഅപകടം പിടിച്ച ഒന്നാണ്.
എന്താടാ?
എന്തെങ്കിലും ഒന്ന്‍ പറയെട. എന്താ പ്രശ്നമെന്ന്‍ പറയ്‌.
പറയ്‌.
ഇങ്ങനെ പിറുപിറുക്കാതെ.
നിങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും പിരിയാന്‍ പോകുവല്ലേ!
വേര, താഴെ കാത്ത് നില്‍ക്ക്.
വേര!
വാ, നമുക്ക് പോകാന്നെ.
ഒന്ന്‍ അടങ്ങി നില്‍ക്ക് ...
-ഇവിടെ നമ്മളെയൊരാളും കാണില്ലെടീ... - വേണ്ട.
രണ്ടേരണ്ടു മിനിറ്റ്...ഒന്ന് വേഗം വരില്ലേ?
പോണ്ടെടീ....ന്‍റെ പോന്നു മോളല്ലേ!
സ്വാഗതം!
ഫാന്നി, നീ മുന്‍പ് ഇവിടെ വന്നിട്ടില്ലേ?
ഞാനിത് മൂന്നാം തവണയാ.
പക്ഷെ, മാറ്റസ്ന്‍റെ കൂടെ ഇതാദ്യമാ.
അത് കൊള്ളാം.
ഇത് ഞങ്ങള്‍ അടിച്ച് പൊളിക്കും.
ഗംഭീരം.
- നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങിനെയുണ്ട് ഇവിടെ? - അത്...
ഇവിടെ... ഗംഭീര അനുഭവമല്ലേ!
ഒന്നാന്തരം കുട്ടികളെ കൂട്ടിവരാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥലം.
മൊത്തത്തില്‍ നല്ല അന്തരീക്ഷം, ഈ മഞ്ഞും....
മാത്രമല്ല, ഒരുദിവസം ഞാന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് സ്കീയിങ്ങിന് പോയി!
- നിങ്ങളും ഒന്ന്‍ പോയിനോക്കണം, - എനിക്ക് ഇഷ്ടമാവും.
നമ്മുടേതായ രീതിയില്‍, നമ്മുടെ ഇഷ്ടത്തിന്, അതൊരു സുഖം തന്നെയാ...
ഇനിയും ഒറ്റയ്ക്കൊറ്റയ്ക്ക് പോകുന്നതല്ലേ നിങ്ങള്‍ക്കും ഇഷ്ടം?
അതൊരു സുഖമാണ്l...
കുറേ ക്കാലമായിട്ടുണ്ടാവും നിങ്ങളൊരുമിച്ച് സ്കീയിംഗ് നടത്തിയിട്ട്!
- അതെയതെ... - നിങ്ങളത് ചെയ്യുമെന്ന് ഞാന്‍ കരുതുന്നു.
കാണാം...
നാളെത്തന്നെയായാലോ? കുട്ടികളെ ഞാന്‍ കൂട്ടിക്കോള്ളാം
അതില്‍ തെറ്റൊന്നും വിചാരിക്കേണ്ട.
അതേ, ഞാന്‍ കരുതുന്നത് ഇതവരുടെ അവധിക്കാലമാണെന്ന.
അയ്യോ...ക്ഷമിച്ചേക്ക്...
ഒന്നും വിചാരിക്കരിത് കേട്ടോ.
ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ അവധിക്കാലം കുളമാക്കാനൊന്നും കരുതിയിട്ടില്ല കേട്ടോ...
അയ്യോ ഒരിക്കലുമില്ല....
ഭക്ഷണം ജോറായിട്ടുണ്ട്.
ആയ്ക്കോട്ടെ...
അവര്‍ക്കോരു നിശാക്ലബ്ബ് തുടങ്ങാനുള്ള പരിപാടിയുണ്ടത്രേ.
അവരത് വാടകയ്ക്കെടുക്കുന്നോ എന്ന്‍ ചോദിക്കാന്‍ ഞാനവിടെ പോയി,
മൈക്ക് എന്ന്‍ പേരുള്ള അവരുടെ മാനേജരോടാ ഞാന്‍ സംസാരിച്ചത്,
അയാള്‍ കുറച്ച് ഭീഷണി മട്ടിലായിരുന്നു.
- എന്നുവച്ചാല്‍? - അവനെന്നെ നേരിട്ടു...
- അവന്‍ വല്ലാത്ത ചൂടനായിരുന്നോ? - അതെയതെ.
മൊത്തത്തില്‍ ഒരു ചൂടന്‍, "മുന്‍പ് ബാറില്‍ ജോലിചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?"
- ഞാന്‍ പറഞ്ഞു,, "ഉണ്ട്..." - "നിന്നെയെന്തിനെങ്കിലും കൊള്ളുമോ?"
ഞങ്ങളുണ്ടല്ലോ...
അവന്‍ അവരുടെ ഭാഗത്ത് നിന്ന് സംസാരിച്ചു...
കഴിഞ്ഞ ദിവസം ഞങ്ങള്‍ ഒരു ഹിമപാതത്തില്‍ പെട്ടു.
അതെന്തിനാ....?
ഞാന്‍ പറഞ്ഞല്ലോ, ഞങ്ങളൊരു ഹിമപാതത്തില്‍ പെട്ടുപോയി.
നിങ്ങള്‍ ശരിക്കും.....പെട്ടോ?
ങ്ഹാ..പറയൂ...
ഞങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെ ഉണ്ടല്ലോ, അതുകൊണ്ട്... കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലെന്ന്‍ ഉറപ്പിക്കാം.
പക്ഷെ... പ്രശ്നം അതല്ല...
ഞങ്ങള്‍ ഉച്ച ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നതായിരുന്നു. വിളമ്പിയതെയുള്ളൂ...
ഒരു വലിയ പൊട്ടിത്തെറി ശബ്ദം കേട്ടു.
നിങ്ങളും ഇടയ്ക്കിടെ അത് കേട്ടിട്ടുണ്ടാവും. എനിക്കത് കേള്‍ക്കുന്നതേ ഇഷ്ടമല്ല.
പക്ഷെ, തോമസ്‌ പറഞ്ഞു അത് കാര്യമാക്കേണ്ടയെന്ന്‍.
റസ്റ്റോറണ്ടിലെ എല്ലാവരും അതങ്ങിനെ നോക്കി നിന്നു.
മഞ്ഞിങ്ങനെ ഒഴുകി വരുന്നത് ഞങ്ങള്‍ കണ്ടു.
അത് കൌതുകകരം തന്നെയായിരുന്നു.
ആളുകളൊക്കെ ഫോട്ടോ എടുക്കാന്‍ തുടങ്ങി, ഞങ്ങളും എടുത്തു.
വേരയും ഹാരിയും ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്തു. അത് തികച്ചും......ഹൃദയഹാരിയായിരുന്നു.
എന്നാലത് ആ അപകടം തിരിച്ചറിയുന്നത് വരെ മാത്രമായിരുന്നു.
കാരണം ആ ഹിമപാതം ഞങ്ങളുടെ നേരെയായിരുന്നൂ,
വന്നുകൊണ്ടിരുന്നത്.
-അത് നിങ്ങളുടെ നേരെയായിരുന്നെന്നോ? - അതേന്നേ!
ഒയ്യോ!
അതങ്ങേനെ വലുതായി വലുതായി വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു....
പെട്ടന്ന്‍, അതങ്ങ് വന്നു പോയി....
ഇപ്പൊ തോന്നുന്നു അത് പേടിക്കാന്‍ മാത്രമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ലയെന്ന്‍.
എല്ലാവരും ഭയന്ന്പോയി. അവര്‍ നിലവിളിച്ചുകൊണ്ട് ചിതറിയോടി.
ആകെ അലങ്കോലമായി.
50 മീറ്റര്‍ ഉയരമുള്ള, 100 മീറ്ററോളം പരന്നുകിടക്കുന്ന...
ഒരു മഞ്ഞുമതില്‍... അതിങ്ങനെ കുതിച്ചു വരുന്നു...
ഞാന്‍ വേരയെയും ഹാരിയേയും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ചു...
അവരെ രണ്ടാളെയും വാരിയെടുക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു. പക്ഷെ, എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
മക്കളെ രക്ഷിക്കാന്‍ ഞാന്‍ തോമസിനെ നോക്കി...
ഞാന്‍ കണ്ടു, എന്‍റെ ഭര്‍ത്താവ് തന്‍റെ ഗ്ലൌസും ഫോണും വാരിയെടുത്ത്...
ഞങ്ങളെ ഒറ്റയ്ക്കിട്ട് ഓടിപ്പോകുന്നു!
എല്ലാമൊന്ന് ശാന്തമായപ്പോള്‍,
ഞാന്‍ കുട്ടികളുമായി അവിടെ ബാക്കിയായി...
ഇത്ര തീവ്രതയില്‍.
ഇത്രയധികം ശബ്ദത്തില്‍, ഞാന്‍ മുന്‍പൊരിക്കലും നിലവിളിച്ചിട്ടില്ല!.
അത്...അതെന്തായിരുന്നെന്നറിയുമോ.....
ഞാനപ്പോള്‍ തോമസിനെ വിളിച്ചതായിരുന്നു...
പക്ഷെ...തോമസവിടെയെവിടെയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല!
അതെല്ലാം എത്രനേരം ഉണ്ടായിരുന്നോ ആവോ.
പിന്നെ...
അവിടെ ഒരു ഹിമാപാതവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അത്..അത് വെറുമൊരു ...
പുകമഞ്ഞ്‌ മാത്രമായിരുന്നു.
യഥാര്‍ത്ഥ ഹിമപാതം റസ്റ്റോറണ്ടിന്‍റെ സമീപത്ത് എത്തുന്നതിന് മുന്‍പ് തന്നെ അവസാനിച്ചിരുന്നു.
ഞാന്‍മാത്രം അവിടെ, എന്‍റെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ചേര്‍ത്ത് പിടിച്ച്,
പെട്ടന്ന്‍ വീണ്ടും തെളിഞ്ഞ ആകാശം!
ഞങ്ങളുടെ ഭക്ഷണം അവിടെത്തന്നെ, മേശപ്പുറത്ത്!
ഒന്നുമില്ലെന്ന്‍ മനസിലാക്കിയതോടെ...
മറ്റുള്ളവരൊക്കെ തിരിച്ച് വന്നുതുടങ്ങി...
എനിക്കറിയുമായിരുന്നില്ല എന്തുചെയ്യണമെന്ന്, അതുകൊണ്ട് ഞാനവിടെയിരുന്ന്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് തുടങ്ങി.
അപ്പോഴേക്കും തോമസ്‌ തിരിച്ചുവന്നു...
ഞങ്ങള്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല, ഭക്ഷണം കഴിച്ചു, അത്രമാത്രം.
അതെ...
ഇപ്പോള്‍ എനിക്കൊരു പ്രശ്നമുണ്ട്.....
ഇവിടെ, ഈ ആഡംബരഹോട്ടലിലായിരുന്നിട്ടും, ഞാനിത്തിരിപോലും സന്തോഷവതിയല്ല.
അതൊട്ടും നല്ലതല്ല, എനിക്കിവിടം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതേയില്ല.
എന്തെങ്കിലുമോന്ന്‍ പറയൂ, തോമസ്‌! ഇതെന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കും!
ആ സമയത്ത്...അപ്പോള്‍ അവിടെ...
ഇങ്ങനെയുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍, നമ്മളെല്ലായ്പ്പോഴും...
എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന്‍ ബോധവാന്മാരാവണമെന്നില്ല.
നിങ്ങള്‍ സ്വയം രക്ഷപെടാന്‍ ശ്രമിക്കും.
പക്ഷെ, സ്വയം രക്ഷപെടലിന്റെ ഘട്ടത്തില്‍...
ഒരാള്‍ക്ക് അയാളുടെ മൂല്യങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കനൊന്നും സാവകാശമുണ്ടാവില്ല.
എല്ലാം കൂടി നോക്കുമ്പോള്‍...
കൊള്ളാം, പക്ഷെ ഒക്കെയു കഴിഞ്ഞ് അതെല്ലാം അംഗീകരിക്കണമല്ലോ.
- നിങ്ങക്ക് പറ്റിയത് അംഗീകരിച്ചൂടെ. - പക്ഷെ നിങ്ങളത് ചെയ്തില്ല...?
നിങ്ങളെന്താ കരുതുന്നത് തോമസ്?
രണ്ടുമൂന്ന്‍ തവണയായില്ലേ അവന്‍ ചോദിക്കുന്നത്. എന്തെങ്കിലും ഒന്ന്‍ പറഞ്ഞൂടെ?
ഇത് വീടിനുള്ളില്‍ പറത്തരുതെന്ന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളതല്ലേ?
കര്‍ത്താവേ...
നിങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലുമോന്ന്‍ പറഞ്ഞേപറ്റൂ.
ഒന്നും വിചാരിക്കരുത്.
അത് തോമസിന്‍റെ പുതിയ കളിപ്പാട്ടമാണ്...
ഗംഭീരം...
ബുദ്ധിമുട്ടായോ?
ഹേയ്, ഒരുകുഴപ്പവുമില്ല.
എന്നാപ്പിന്നെ, നമുക്ക് വിട്ടാലോ?
നില്‍ക്കണോ അതോ പോണോ?
പോകാം...
അവര്‍ക്ക്....ഒരു...കൌണ്‍സിലിംഗ് വേണം.
ഒന്നും വിചാരിക്കല്ലേ, പക്ഷെ, ഞങ്ങള്‍ക്ക് അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.
ഞാന്‍ കരുതുന്നത്, അത് നിങ്ങളുടെ രണ്ടു പേരുടെയും നല്ലതിന് വേണ്ടിയാണെന്നാ..
കാര്യങ്ങളെ കുറച്ച് കൂടി വിശാലമായ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ കാണാന്‍ ശ്രമിക്കണം.
എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ മനസുകൂടിയുണ്ടാവട്ടെ.
നോക്കൂ, മനുഷ്യരിലായാലും...
മൃഗങ്ങളിലായാലും....
ഒരു സനിഗ്ധഘട്ടത്തെ തരണം...
ചെയ്യേണ്ടതായി വരുമ്പോള്‍,
നമ്മളിലെതന്നെ ഒരു ശക്തി നമ്മോടു പറയും " എനിക്ക് രക്ഷപെടണം!"
എന്നുവച്ചാല്‍ നിങ്ങള്‍ അപ്പോള്‍ പ്രതികരിക്കണം എന്ന്!
അത്...അതൊരു...രക്ഷപെടുന്നതിനുള്ള... യാന്ത്രികമായ ശക്തിയാണ്.
ഞാന്‍ വിശ്വസിക്കുന്നത്....
നമ്മുടെ ഇടയിലെ ശത്രു, നമ്മള്‍ സങ്കല്പിച്ച് വച്ചിരിക്കുന്ന സ്ത്ഗുണസമ്പന്ന നായകബിംബങ്ങളും‌.
നായകന്മാരെക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ കഥകളുമാണ്. ദുഷ്ക്കരമായ സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍
അതിമാനിഷികമായ കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നതിനുള്ള സമ്മര്‍ദ്ദങ്ങള്‍...
പക്ഷേ, യഥാര്‍ത്ഥ ജീവിതത്തില്‍ ഒക്കെ മറിച്ചാണ്.
നമ്മള്‍ മരിക്കാന്‍ ഭയപ്പെടുന്നവരാണ്,പിന്നെ.. പിന്നെ..നമ്മളില്‍ ചുരുക്കം ചിലര്‍ മാത്രമേയുള്ളൂ "നായകന്മാര്‍"‍!
എസ്തോനിയയിലെ സംഭവം തന്നെ നോക്കൂ.
850 പേരാണ് കപ്പലപകടത്തില്‍ മരണപ്പെട്ടത്.
137 പേര്‍ മാത്രമാണ് രക്ഷപെട്ടത്. അവരാകട്ടെ...
മറ്റുള്ളവരുടെ ശവത്തില്‍ ചവുട്ടിയാണ് രക്ഷപെട്ടത്.
അവര്‍ കുട്ടികളെയും വൃദ്ധരേയും ചവുട്ടിതാഴ്ത്തി.
അവര്‍ ചെയ്തതൊക്കെ ഭീകരമായിരുന്നു.
അങ്ങനെ ചെയ്തത് കൊണ്ട് അവരിന്ന്‍ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
പക്ഷെ, നിങ്ങള്‍ക്കൊരിക്കലും അവരെ കുറ്റവാളികളായാക്കി ശിക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.
എനിക്ക് മനസിലാകുന്നില്ല..
രക്ഷപെടാന്‍ ആരെങ്കിലും സ്വന്തം മക്കളെ ചവുട്ടി താഴ്ത്തിയിരിക്കുമോ?
ഇല്ല...
എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതങ്ങനെയല്ല.
എന്‍റെ പ്രശനം സ്വാഭാവീകമായും എന്‍റെ കുട്ടികളെക്കുറിച്ചാണ്.
അവര്‍ തീരെ ചെറുപ്പമാണ്. പരസഹായം കൂടാതെ ജീവിക്കാനായിട്ടില്ല.
തോമസിന് ഇതിനെക്കുറിച്ചോന്നും ഒരു വേവലാതിയുമില്ല.
പക്ഷെ തോമസിന്‍റെ പ്രവര്‍ത്തികള്‍ മൊത്തത്തില്‍ കണക്കിലെടുക്കണം.
അയാള്‍ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ്. അയാള്‍ നിങ്ങളെയും മക്കളെയും എത്രമാത്രം സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട്.
പെട്ടന്ന്‍ അയാളൊന്ന് പതറിപ്പോയി.
ഒരു കുടിയന്‍ ഇവിടെ കയറി, നിങ്ങളെ ആക്രമിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചാല്‍,
ഒരു ദേഷ്യക്കാരനല്ലാതിരുന്നിട്ടും ചിലപ്പോ ഞാന്‍ അയാളെ തല്ലിയെന്ന് വരാം.
ഞാനൊരു ദേഷ്യക്കാരനെയല്ല.
നിങ്ങള്‍ എന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്ക് ശരിക്കും അറിയില്ല.
ആ സമയത്ത് നിങ്ങള്‍ വല്ലാതെ ഭയന്നിരുന്നു...
ഞാനവരുടെയടുത്തെക്ക് പോട്ടെ,
ഇത്...
കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയൊക്കെയായത് ഏതായാലും നന്നായി.
അങ്ങനെയൊക്കെ സംഭവിച്ചപ്പോള്‍ നമ്മള്‍ വല്ലാതെ പതറിപ്പോയി.
ആ സന്ദര്‍ഭത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ വളരെ വ്യത്യസ്തമാണ്.
നീയതിനെ അങ്ങനെ കണ്ടുവെന്ന്
എനിക്കിപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാനാവുന്നില്ല....
നീയത് എന്നോട് പറഞ്ഞതേയില്ല.
എന്നാല്‍ നിങ്ങളതിനെ എങ്ങനെ കാണുന്നുവെന്ന് ഒന്ന്‍ പറയാമോ?
പക്ഷെ അതൊരു....
അതെങ്ങനെ ഇവിടെ പറഞ്ഞു ഫലിപ്പിക്കുമെന്നു എനിക്കറിയില്ല, അത് പ്രസക്തവുമല്ല..
എന്നിരുന്നാലും ആ സംഭവം നിങ്ങളെ കൃത്യമായും
വളരെ നാടകീയമായി സ്പര്‍ശിച്ചിട്ടുണ്ട്.
എന്നുവച്ചാല്‍, നിങ്ങള്‍ എബ്ബ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞതിനെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല എന്നാണോ?
അല്ലല്ല.
അല്ലേ?
നടന്ന കാര്യങ്ങളെ വ്യാഖ്യാനിക്കാനോന്നും ഞാനില്ല.
ഞാനത് ചെയ്യില്ല.
നിങ്ങളുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കാഴ്ചപ്പാടിലൂന്നിയത് മാത്രമുള്ളതാണ്.
പക്ഷെ, ഞാനത് പങ്കുവയ്ക്കില്ല.
അതെല്ലാം ആ വീഡിയോയില്‍ ഉണ്ടല്ലോ.
നിങ്ങളുടെ ഫോണില്‍, നമുക്കതൊന്നു കാണാമല്ലോ.
നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണണോ?
- എനിക്ക് തോന്നുന്നത്, ഇത്ര മതിയെന്നാണ്. - വേണ്ട.
- ശരിക്കും... - ഞാന്‍ പോയി നിങ്ങളുടെ ഫോണെടുത്ത് വരാം.
- ശരിക്കും, ഇത് ചെറിയ വട്ടാ... - എനിക്ക് മനസിലായി.
ഞങ്ങളെല്ലാവരും ഇതാ ഇവിടെയുണ്ട്. ഹാരി, വേരാ...ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലാതെ.
നിങ്ങളിതൊന്നു കാണണം. ഇതാവസാനിപ്പിക്കാനെങ്കിലും..
നിങ്ങളിത് കണ്ടേ പറ്റൂ. കേട്ടോ?
- ഓഹ്. ആയ്ക്കോട്ടെ. - നല്ലത്.
നിങ്ങള്‍ക്ക് കാണണ്ടേ?
നോക്ക്...
അതാ അത് വരുന്നു...
അതാ ഞങ്ങള്‍....ആ മേശക്കടുത്ത്.
കാമറ നിങ്ങളുടെ കയ്യില്‍ തന്നെയാണല്ലോ. അല്ലേ?
പപ്പാ!
നോക്ക്...നിങ്ങള്‍ക്ക് വ്യക്തമായി കാണാം ആരോ ഇവിടെ നിന്നും ഓടിപ്പോകുന്നത്.
ഇല്ലേ? നിങ്ങളും കണ്ടില്ലേ?
നിങ്ങളുടെ ഷൂസിന്റെ ശബ്ദം പോലും ഞങ്ങള്‍ക്ക് കേള്‍ക്കാം.
ഞാന്‍ ഓടുന്നത് പോലെയുണ്ട്, ഞാന്‍ സമ്മതിക്കുന്നു.
നല്ലത്.
തോമസ്‌, ചിലപ്പോ നിങ്ങള്‍ ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക....
ഈ ഹിമാപാതമുണ്ടാവുമ്പോള്‍ പുകമഞ്ഞിന്റെ അടിയിലൂടെ പോയി...
അവരെ രക്ഷപെടുത്താമെന്നായിരുന്നോ....
നിങ്ങള്‍ ശരിക്കും പ്ലാന്‍ ചെയ്തിരുന്നത്?
കേട്ടിട്ടില്ലേ, ഈ വിമാനമൊക്കെ അപകടത്തിലാവുമ്പോള്‍,
രക്ഷിതാക്കള്‍ അവരുടെ മാസ്ക് കുട്ടികള്‍ക്ക് ധരിപ്പിക്കുന്നതിന്...
മുന്‍പ് തന്നെ അവര്‍ ധരിക്കുന്നത്.
അങ്ങനെയെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ചെയ്തത് സത്യത്തില്‍ ഈ സന്ദര്‍ഭത്തിനു ഏറ്റവും അനുയോജ്യമാണ്.
അതല്ലേ നിങ്ങള്‍ ആ സമയത്ത് ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. അല്ലേ?
അങ്ങനെയല്ലേ?
പണ്ടാരം...
ഞാന്‍ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു, നീയാണിതെന്നോടു ചെയ്തതെങ്കില്‍ ഞാനെങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന്.
കൊള്ളാം...
നീയും ഇതുപോലെ നിന്‍റെ കുട്ടികളെയും കളഞ്ഞു ഓടിപ്പോകുമായിരിക്കും....
നിങ്ങള്‍ക്ക് എങ്ങനെ അറിയാന്‍ അല്ലേ?. ആരെന്ത് ചെയ്യുമെന്ന് എങ്ങനെ പറയാന്‍ കഴിയും.
ഇല്ല...
എന്തിന്, നീ പോലും ചിലപ്പോ ഓടും.
നമ്മളിപ്പോ സംസാരിക്കുന്നത് നിന്നെയും തോമസിനെയും പറ്റിയാണ്.
എന്തുകൊണ്ട്?
കാരണം, ഞാന്‍ എബ്ബയെപ്പോലെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് കരുതുന്നു.
എനിക്ക് അങ്ങനെ ഓടിപ്പോകാന്‍ കഴിയില്ല.
ഓഹ്, നീ പറയുന്നത് സ്ത്രീയ്ക്കും പുരുഷനും അങ്ങനൊരു വ്യത്യാസം ഉണ്ടെന്നാണോ?
അല്ല...ഞാന്‍ ഉദ്ദേശിച്ചത്...
എങ്ങനെയാന്ന് വച്ചാല്‍....നീയും തോമസുമൊക്കെ ഒരേ ഗണത്തില്‍ പെടുത്താവുന്ന ആണുങ്ങള്‍ എന്നാണ്.
നിങ്ങളെയും ഫിലിപിനെയും താരതമ്യം ചെയ്‌താല്‍ ങ്ഹാ, പിലിപ്പ്...
ഫിലിപ്പ് ഒരിക്കലും ഓടിപ്പോകില്ല,
അവന്‍ ഒരിക്കലും തന്‍റെ കുടുംബത്തെയിങ്ങനെ കൈയൊഴിയില്ല....ഒരിക്കലും.
എന്നിട്ടോ 21 വയസായിട്ടും, അവന്റെ രക്ഷിതാക്കളുടെകൂടെ തന്നെയാണല്ലോ,
അവനാണെങ്കില്‍ കുട്ടികളുമില്ല,
അതുകൊണ്ട് അവനവന്‍റെ കുടുംബത്തെ നോക്കാം. എന്നാല്‍ എനിക്ക് പറ്റില്ല?
കാര്യങ്ങള്‍ സങ്കല്‍പിച്ച് പറയുന്നു.
ഞങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെയും തലമുറകള്‍ തമ്മില്‍ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
അതുപോലെ നിങ്ങളുടെയും നിങ്ങളുടെ അച്ഛന്റെയും തലമുറകള്‍ തമ്മിലുമുണ്ട് ഈ വ്യത്യാസം.
നിങ്ങളുടെ രക്ഷിതാകളെടുത്ത ഉത്തരവാദിത്തത്തെക്കാളേറെ നിങ്ങള്‍ നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളോട് കാണിക്കുന്നുണ്ട്
അപ്പൊ, ഊഹംവെച്ചു നോക്കിയാല്‍,
ആ മെലിഞ്ഞുണങ്ങിയ ഫിലിപ്പാണ്,
എന്നെക്കാള്‍ നന്നായി കുടുംബം നോക്കാന്‍ കൂടുതല്‍ സാധ്യത,
കാരണം ഞാന്‍ എഴുപതുകളുടെ സന്താനമായിപ്പോയില്ലേ?
ഫാന്നി, ഞാനെല്ലായ്പ്പോഴും എന്‍റെ കുടുംബത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്
അവര്‍ക്ക് യാതൊരു വിധ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ഇല്ലെന്ന് ഞാന്‍ ഉറപ്പ് വരുത്താറുണ്ട്.
- ആണോ, എങ്കില്‍ നിങ്ങളുടെ കുട്ടികളെവിടെയാ? - നിനക്കതറിയാം.
പിന്നെ, നിന്‍റെ പഴയ പോണ്ടാട്ടിയോ?
- ഓസ്ലോയില്‍. - ആണോ...
നിങ്ങള്‍ പറയുന്നു, നിങ്ങള്‍ അവര്‍ക്ക് വേണ്ടി എല്ലാം ചെയ്യുന്നുവെന്ന്,
നിങ്ങള്‍ ഒരു 20 വയസുകാരി പെണ്‍കുട്ടിയുമായി സുഖവാസത്തിനു പോയിരിക്കുമ്പോള്‍....
പക്ഷെ, ഇപ്പൊ അവളാണ് അവരുടെ കാര്യങ്ങള്‍ എല്ലാം നോക്കുന്നത്.
അതൊരു പ്രശ്നമാണോ?
അല്ലല്ല. പക്ഷെ, നിന്‍റെ പഴയ പൊണ്ടാട്ടി അങ്ങനെ കരുതാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്.
ഉല്ലാസയാത്ര - നാലാം ദിനം.
എന്തേ?
ഒന്നുമില്ല.
മതിയാക്ക്...
അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോജിക്കുന്നതൊന്നു മതിയാക്കിക്കൂടെ?
ഞാന്‍ വെറുതെ...
നിന്നെക്കൊണ്ടിങ്ങനെയൊക്കെ ആലോചിപ്പിക്കാന്‍ മാത്രം...
ഞാനെന്താ പറഞ്ഞത്...ചെയ്തത്?
നീയൊന്നും പറഞ്ഞട്ടില്ല. നോക്ക്...
നീയൊന്നും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല, ചെയ്തിട്ടുമില്ല.
അതൊക്കെ വെറും ഊഹാങ്ങളായിരുന്നു.
എനിക്കറിയാം, നീ നിന്‍റെ കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി ചെയ്യുന്നതൊക്കെ,..എനിക്ക് ശരിക്കും അറിയാം.
എനിക്കത് വിശ്വാസവുമാണ്...
എനിക്കെന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചാലും എന്നെ സംരക്ഷിക്കാന്‍ നീ എന്നുമുണ്ടാവണം.
അതുണ്ടാവും, പക്ഷെ...
അത് വിട്ടേക്ക്, എന്നിട്ട് ഉറങ്ങാന്‍ നോക്ക്.
നിനക്കുറങ്ങാണമെങ്കില്‍ അത് പറഞ്ഞാല്‍ പോരെ?
നീയും ഉറങ്ങണമെന്നു ഞാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ശരിക്കും. ഗുഡ്നൈറ്റ്, നമുക്കൊന്ന് ഉറങ്ങാന്‍ നോക്കാം.
അതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയേ വേണ്ട.
വേണ്ട! ഒന്നും പറയണ്ട.
ഞാനേ....
കണ്ണടച്ച് കിടന്നോ.
അടച്ചോ?
ശ്വാസം വലിച്ച് വിടൂ...
എന്ത് പറ്റി?
നീയങ്ങനെ ഉദ്ദേശിച്ച്ചിട്ടിലാ എന്ന്‍ നിനക്ക് പറയാന്‍ കഴിയില്ല, കാരണം നീയത് പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു,
"ഞാന്‍ ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു, നീയാണിതെന്നോടു ചെയ്തതെങ്കില്‍."
"ഫിലിപ്പിനെക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ നീയാനോടിപ്പോക്കാന്‍ സാധ്യത."
ഒരു ഫിലിപ്പ്, എന്‍റെ ദൈവമേ!
നിന്‍റെ തലയ്ക്ക് കുടിച്ച് നല്ല മത്തായീന്നാ തോന്നുന്നത്.
പിന്നെ എവിടെയോ കടിച്ചുതൂങ്ങി കിടക്കുന്നു. എനിക്കറിയില്ല അതെന്താണെന്ന്.
ഞാനെന്താ നിന്നോട് പറഞ്ഞത്....
അങ്ങനൊരു പെണ്ണായിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് ഞാന്‍ നിന്നോട് പറഞ്ഞാലോ...
"കുട്ടികളുണ്ടാവാത്ത ഒരുപാട് പെണ്ണുങ്ങളുണ്ട്. നീയും അതിലൊരുത്തിയാ"
"നീ പെറാനറിയാത്ത പെണ്ണ്‍"
"നീ അതിന് മാത്രം വളര്‍ന്നിട്ടില്ലെടീ."
ഓക്കേ! എന്നാ ഞാനും പറയാം, "അതും വളരെ മോശം! പോരെ, ഗുഡ്നൈറ്റ്!"
നിന്നോട് പറഞ്ഞാലെന്താ...ങേ...
"നീയുണ്ടല്ലോ"
ഹേയ്, കേള്‍ക്കെടീ!
ഞാനെന്താ പറഞ്ഞതെന്നറിയുമോ?
നിന്‍റെ മനസ്സില്‍ ഒരു മണ്ണാങ്കട്ടയും ഇല്ല, അത് നീ പലതവണ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു.
- പക്ഷെ, നീയൊരു കാര്യം മനസിലാക്കണം.... - കര്‍ത്താവേ,
എനിക്ക് മനസിലായി.
പിന്നെ ഇപ്പൊ....
നാളേക്കുള്ള വിഷയം നമ്മുടെ കൈലുണ്ട്.
ഗുഡ്നൈറ്റ്, കിടന്ന്‍ ഉറങ്ങാന്‍ നോക്ക്.
നിനക്കെന്നെ വിശ്വാസമാണോയയെന്ന്‍ എനിക്കറിയണം.
തമാശയാക്കരുത്, ഇത് എനിക്ക് വളരെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്.
വിശ്വാസമാണ്, പോരെ?
നീയെന്താ ഇങ്ങനെ പൊത്തിപ്പിടിച്ച്--
ഇതത്ര പ്രധാനപ്പെട്ടതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നില്ല. മണിക്കൂര്‍ കുറയെ ആയി.
മതി...
നാശം...
എനിക്ക് നിന്നെ വിശ്വാസമാണ്‌.പോരെ? ഇനി ഉറങ്ങിക്കൂടെ?
നീയൊരു അര വട്ടനാ...
നിന്‍റെ ഭാര്യ വിവാഹ മോചനം ആവശ്യപ്പെട്ടതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല.
നീയെന്താ പറഞ്ഞത്? നീയെന്താ പറഞ്ഞതെന്ന്‍?
നിനക്കെന്ത് തോന്നുന്നു?
- ങേ? - സ്കീയിങ്ങിന് ഇന്ന്‍ ഒരുപാട് വൈകിയാണല്ലോ?
ഇല്ല, ഇക്കഴിഞ്ഞ കുറച്ച് വര്‍ഷങ്ങളായി...
ഞാനെന്‍റെ കുടുംബത്തോടോപ്പം മാത്രമായിരുന്നു.
ഇന്നതാകെ തകര്‍ന്ന്‍ പോയി...
- റെഡി? - പിന്നെന്താ.
അത് തകര്‍ത്തു!
ഇതിനേക്കാള്‍ നല്ലൊരിടം ഇതിന് വേറെ കിട്ടാനില്ല!
നമ്മളിന്ന് സ്കീയിങ്ങിന് പോകുന്നില്ലേ?
ഹേയ്...
ഒന്നെണീക്ക്!
നമ്മളിന്ന് സ്കീയിങ്ങിന് പോകുന്നില്ലേന്ന്...
- സ്കീയിങ്ങോi? - ങ്ങാ.
ങ്ഹാ, ചിലപ്പോ...
അമ്മാ, നിങ്ങളെ വൈന്‍ നാറുന്നു.
അമ്മ, നമുക്ക് ഐസ്ക്രീം തിന്നാലോ?
ഐസ്ക്രീം തിന്നാം അമ്മാ?
- എനിക്കും അങ്ങനെ തോന്നുന്നു... - എനിക്കും വേണം!
നില്‍ക്ക്, നില്‍ക്ക് ആദ്യം ബ്രയ്ക്ക്ഫാസ്റ്റ് കഴിക്ക്.
- ഞങ്ങള്‍ ബ്രയ്ക്ക്ഫാസ്റ്റൊക്കെ കഴിച്ചു. - അതിപ്പോ, കുറയെ നേരമായി.
തൈരും മുട്ടയും.
ശരിശരി, പോയി ഐസ്ക്രീം കഴിക്ക്.
എനിക്ക് ചോക്ലേറ്റ് വേണം.
എന്‍റെ ഫോണെവിടെ?
അതൊരു കിടിലന്‍ പോക്കായിരുന്നു!
അത് തകര്‍ത്തു..
ഇനി നമുക്ക് അപ്പുറത്തെ ചരിവിലേക്ക് പോയാലോ?
ഞാന്‍ മടുത്തു, ഇനി പിന്നെയാവാം.
ങേ?
കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ?
നമുക്ക് കുറച്ച് സംസാരിച്ചാലോ?
എന്താ നിങ്ങള്‍ക്ക് സംസാരിക്കാനുള്ളത്?
അങ്ങനെ പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നുമില്ല...
ഹേയ്...
ഒന്ന്‍ സമാധാനിക്കെടോ?
നിങ്ങള്‍ക്കൊന്നു കരഞ്ഞു നോക്കിക്കൂടെ?
കാര്യമായിട്ടാ, നോക്ക്... ഞാന്‍ രണ്ട് വര്‍ഷത്തോളം ചികിത്സയിലുണ്ടായിരുന്നു...
അതുകൊണ്ടൊരു ചുക്കും നടന്നില്ല. പിന്നെ ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം അലറിവിളിച്ചു...
അപ്പോഴാ കുറച്ച് ആശ്വാസം കിട്ടിയത്.
ഇത് സ്വാഭാവികമാ, നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിനെ പിടിച്ചുലയ്ക്കുന്ന ഒന്ന്‍.
മനസിലായില്ലേ.
ഇവിടെ ഒരാളും കേള്‍ക്കാന്‍ പോകുന്നില്ല, അതുകൊണ്ട് ഒന്ന്‍ ശ്രമിച്ച് നോക്കൂ!
ഞാനിവിടെ കുത്തിയിരുന്ന് നിലവിളിക്കണമെന്നാണോ?
ഒന്നെണ്ണിക്കോ, ഒന്നേ...രണ്ടേ...മൂന്നേ...
അത് കൊള്ളാം, ഒന്നുകൂടി, നിങ്ങളുടെ അടിവയറ്റില്‍ നിന്ന് വരട്ടെ!
- ഒന്ന്‍,രണ്ട്,മൂന്ന്‍.... - വേണ്ട, കളയെടോ.
ചെയ്യേടോ!
ശരിക്കും!
ങ്ഹാ. ശരിക്കും!
നാശം!!!
നാശം പിടിക്കാന്‍!
കൊള്ളാം!
അവരെനിക്കിട്ട് പണിതതാ?
വിട്ടുകള.
"ഹലോ..."
ഹായ്, തോമസ്‌, ഇത് ഞാനാ, ഞാനിവിടെ ഹോട്ടളിലുണ്ട്.
നിങ്ങളെവിടെയാ? 7:15 കഴിഞ്ഞല്ലോ?
നാശം...
ഇതെന്തേ പുറത്തിരിക്കുന്നത്?
നിങ്ങള്‍ ഉള്ളിലുണ്ടായിരിന്നോ?
എന്താ, എന്തെങ്കിലും കുഴപ്പമുണ്ടോ?
ഞാനിവിടം മുഴുവന്‍ അന്വേഷിച്ചു, നിങ്ങള്‍ എവിടെയായിരുന്നു?
ഞാനെത്ര വിളിച്ചു, ഒരു നൂറ് മേസേജെങ്കിലും അയച്ച് കാണും...
ഞങ്ങള്‍ ഇവിടെ ആ കുളത്തിനടുത്ത് തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആന്ദ്രിയ ഞാന്‍ പിന്നെ വിളിക്കാം...
പപ്പാ പുറത്തുണ്ട്.
പപ്പാ, ഇവിടെ തീരെ റേയ്ഞ്ചില്ല.
- എന്ത്? - ഇവിടെ തീരെ റേയ്ഞ്ചില്ലാന്ന്.
ആണോ...ഞാനോന്ന്‍ നോക്കട്ടെ.
എബ്ബാ?
അതെയതെ.
നൂറ് ശതമാനം...
അതെ...
തീര്‍ച്ചയായും, എനിക്ക് മനസിലായി.
അഞ്ചുവര്‍ഷക്കാലമായെന്നോ നീ ആ ബന്ധം തുടങ്ങിയിട്ട്...
എന്നിട്ട് ഇപ്പോഴും അതിങ്ങനെ....
പൂത്തുലഞ്ഞു നില്‍ക്കുകയാണെന്നോ.
അവനതറിയാമല്ലേ?
വെക്കല്ലേ, എനിക്ക് ഇനിയും സംസാരിക്കാനുണ്ട്.
അല്ല, പറഞ്ഞോ...
നോക്ക്, ഞാന്‍ നിന്നെ തിരിച്ച് വിളിക്കാം. ഒകെ, ബൈ..
ഹേയ്...
നോക്ക്...
ഹേയ്, നീ‍...
പപ്പാ, ഇത് പിന്നേം ഇല്ലാണ്ടായി!
- എന്തില്ലാന്ന്‍? - റേയ്ഞ്ച്.
ഇത് ശരിയാവുന്നില്ല.
നിങ്ങളാണോ ഈ സാധനങ്ങളൊക്കെ ഇങ്ങനെ വലിച്ച് വാരിയിടുന്നത്?
മതി!
ഒന്ന്‍ വരുന്നുണ്ടോ?
ഞാനെന്തെങ്കിലുമോന്ന്‍ ഇട്ടോട്ടെ.
താക്കോലുണ്ടല്ലോ?
ഈ അഭിനയമൊന്നു നിര്‍ത്താമോ.
എന്ത്?
നിങ്ങള്‍ക്ക് ശരിക്ക് കരയാന്‍ പോലുമറിയില്ല.
ഹലോ?
ഇല്ല, എനിക്കറിയില്ലായിരിക്കാം.
എന്‍റെ ദൈവമേ!
എബ്ബ, എബ്ബാ...വാ..ഇവിടെ വാ.
എനിക്ക് മനസിലാവുന്നുണ്ട്,എബ്ബ, ആ മുരടനായ മനുഷ്യന്‍ നിന്നെ വളരെ നിരാശപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.
അവന്‍ എന്നെയും വല്ലാതെ നിരാശപ്പെടുത്തുന്നു.
ഞാനുമവനെ വെറുക്കുന്നു....
ഒരുപാട്..ഒരുപാട് വെറുക്കുന്നു... എനിക്ക്....
എനിക്ക് അവന് മാപ്പുകൊടുക്കാനാവില്ല...
അവന്‍, അവന്‍ ഇതിനുമപ്പുറം എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നു...അവന്‍....
അവന്‍ കള്ളം പറഞ്ഞു....വിശ്വാസവഞ്ചന കാട്ടി. അതെ, അവനെല്ലാം ഏറ്റുപറയുന്നു.
വേരയുടെയും ഹാരിയുടേയും കൂടെ...
കളിക്കുമ്പോള്‍ പോലും അവന്‍ ചതികാണിച്ചു...
അവനൊരു നശിച്ച ജന്തുവാണ്‌.
വയ്യ, ഇനിയൊരു നിമിഷം അവനോടൊപ്പം കഴിയാന്‍ വയ്യ...
എനിക്ക് വയ്യ.
ഇവിടെ ഇര നീ മാത്രമല്ല.
ഞാനുമതെ....!
ഞാനും എന്‍റെ തന്നെ തോന്ന്യാസങ്ങളുടെ ദാരുണമായ ഇരയാണ്!
തോമസ്‌.
എനിക്ക് സഹിക്കാനാവുന്നില്ല...
ദയവുചെയ്ത്, നമുക്ക് ഉള്ളിലേക്ക് പോകാം.
ഉള്ളിലേക്ക് പോകാന്ന്‍. ഈ നാശമൊന്ന് അവസാനിപ്പിക്ക്!
സമാധാനിക്ക്.
ഒന്ന്‍ നിര്‍ത്താമോ...
അവിടിരിക്ക്.
ഇരിക്ക്.
ഒന്ന്‍ ഒറ്റയ്ക്ക് ശ്വാസം വലിക്കാന്‍ ശ്രമിക്ക്. എന്നെ നോക്ക്...
എന്നെ നോക്കൂ.
ശ്വാസം വലിക്ക്, ഇനി വിടൂ...വലിക്ക്.
വേണ്ട, തോമസ്‌...
ശ്വാസം വലിക്ക്.
തോമസ്‌, നോക്ക്, കുട്ടികളെ ഉണര്‍ത്തേണ്ട.
നിങ്ങള്‍ അവരെ ഉണര്‍ത്തും.
എന്‍റെ ദൈവമേ...
തോമസ്‌ ദയവുചെയ്ത് മതിയാക്ക്.
പപ്പാ?
ഒന്നുമില്ല, ഹാരി. പപ്പയ്ക്കെന്തോ സങ്കടമായതാ.
ഇപ്പൊ ശരിയാകും.
- അമ്മാ? - എല്ലാം ശരിയാകും.
പപ്പ?
പപ്പാ?
എന്താ പറ്റിയത്, പപ്പ?!
പപ്പയ്ക്ക് എന്തോ ഒരു വിഷമം. അതിപ്പോ മാറും.
വിഷമിക്കാന്‍ മാത്രമെന്താ പറ്റിയത്.
പപ്പാ?
അമ്മാ!
- വാ. - അമ്മാ, ഒന്ന്‍ വരാന്‍...
അമ്മാ, ഒന്ന്‍ വന്നേ.
വാന്ന്!
പപ്പയ്ക്ക്, സങ്കടമായതെയുള്ളൂ, വേറൊന്നുമില്ല.
അതിപ്പോ മാറും.
അവസാന ദിനം
എന്തേ?
ഇത് അത്ര അപകടം പിടിച്ചതൊന്നുമല്ലല്ലോ, അല്ലേ?
ഹേയ്, വഴി കൃത്യമായി മാര്‍ക്ക് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
പക്ഷെ, ഒന്നും കാണാന്‍ പോലും ആവുന്നില്ല.
ഞാനാദ്യമൊന്ന് പോയിനോക്കട്ടെ.
അത് കൊള്ളാം.
കുഴപ്പമൊന്നും ഇല്ല, ഹാരി, വന്നോ.
പിന്നെ വേരാ... എബ്ബാ, നീ അവസാനം വന്നാല്‍ മതി.
- ഉശാറല്ലേ? -ഉം.
ഈ പോക്ക് ഗംഭീരമായിരിക്കും.
പക്ഷെ, നല്ല മഞ്ഞുണ്ട്...അതുപോലെ കാറ്റും, അതുകൊണ്ട് എല്ലാരും ഒന്നിച്ച് നില്‍ക്കണം.
ഞാനാദ്യം പോകും, നിങ്ങള്‍... എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ച് പിന്തുടരണം.
ഞാന്‍ നിന്നാല്‍... നിങ്ങളും നില്‍ക്കണം.
എന്തെങ്കിലും അപകട സാധ്യതയുണ്ടെങ്കിലെ ഞാന്‍ നില്‍ക്കൂ.
- പോകാം. - പോകാം.
പോകാം.
-കുഴപ്പമില്ലല്ലോ? - ഹേയ്.
- കുറച്ച് പതുക്കെ. - ശബ്ദം കേട്ട് വാ.
നമ്മളെങ്ങിനെയാണ് ഇറങ്ങാന്‍ പോകുന്നതെന്ന്‍ ഞാന്‍ കാണിച്ചു തരാം.
അമ്മാ?
എബ്ബാ, നിനക്ക് കേള്‍ക്കാമോ? നീ എവിടെയാ?
ങേ?
രക്ഷിക്കണേ!
എബ്ബാ, ഞാനിതായെത്തീ!
പുല്ല്!
ഇവിടെ നില്‍ക്ക്.
എബ്ബാ!
അവിടെ തന്നെ നില്‍ക്ക്, ഞാനെത്തീ!
ഞാന്‍ വരുന്നുണ്ട്!
പപ്പാ?
പപ്പാ...
പപ്പ!
അമ്മാ!
ഞങ്ങളെത്തീ!
അമ്മാ...പപ്പാ...
നമ്മള്‍ ജയിച്ചു!
നമ്മള്‍ അത് ചെയ്തു...
കൊള്ളാം.
- സഹായിക്കണോ? - അതിപ്പോ ശരിയാകും.
ഇതെന്താ?
ഇയാളെന്തായീ കാണിക്കുന്നത്?
കര്‍ത്താവേ...
നിനക്ക് പ്രശ്നമൊന്നും ഇല്ലല്ലോ?
ഇയാളെക്കൊണ്ട് തോറ്റു?
തനി കിറുക്കന്‍!
വേറാരെങ്കിലും ഒന്നോടിക്കുമോ?
ഇതിങ്ങനെ വിട്ടാല്‍ പറ്റില്ല!
ഇതൊരു അതിസാഹസിക യാത്രപോലുണ്ട്.
- ഇയാളൊരു കിഴങ്ങനാ! - കാര്യമായിട്ടാ, ഇയാള്‍ക്ക് ഡ്രൈവിങ്ങോന്നും അറിയില്ല!
അമ്മ?
ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലേ!
വേരാ, നിന്‍റെ കുപ്പായമെടുത്തോ.
ഒന്നും പറ്റിയില്ലല്ലോ?
ഇപ്പോതന്നെ ഇറങ്ങാന്‍ തോന്നിയത് എന്തായാലും നന്നായി.
നിനക്കോ?
അയാളൊരു സാധനം തന്നെ!
- അവള് വരുന്നില്ലാന്നു! - എന്താ?
അവള്‍ ഇറങ്ങുന്നില്ല പോലും.
അവളതില്‍ തന്നെ ഇരിക്കാന്‍ പോകുന്നോ?
കര്‍ത്താവേ, ആ ഡ്രൈവര്‍ ആകെ.....
ഒരു വട്ടനാ.
ഭ്രാന്തന്മാര്‍ വണ്ടിയെടുക്കുന്നത് പോലുണ്ട്...
- ഇനിയെന്താ പരിപാടി? - ആ, എനിക്കൊരു പിടിയുമില്ല.
അയാളൊരു നല്ല ഡ്രൈവറേയല്ല.
അയാളോ? അയാളതല്ലേ ഓടിച്ച് പോകുന്നത്...
ആയ്ക്കോട്ടെ...
പക്ഷെ, വല്ലാതെ ഭീകരമായിരുന്നു.
ബുദ്ധിമുട്ടായോ.
- ഒന്ന്‍ വേരയെ എടുക്കാമോ? - നീ മടുത്ത് പോയോ ?
പപ്പ, പുകവലിക്കാറുണ്ടോ?
വല്ലപ്പോഴുമൊക്കെ...
മലയാള പരിഭാഷ: കെ.പി. ജയേഷ്. ( തളിപ്പറമ്പ, ഫിലിം സൊസൈറ്റി )